oude brieven
Ik vond eens een brief in een koffer. Een hele mooie donkerblauwe piloten koffer uit de jaren 50.
De koffer zat vol met brieven foto's, agenda's kwartvolle dagboekjes en ander sentimenteel prularia.
De brief die ik er uit viste was er een aan een ex. Vol verwijt verpakt in zo mogelijk complexe zinnen. hele betuigingen die mijn waarde moesten redden maar het 'zelf' tegensprak. Een zelf dat verdrietig of boos was verlaten of vernederd.
Een ‘zelf’ dat eigenlijk stampvoetend 'jamaaaaaaar' roept. In een brief die al die emoties niet wil toelaten en zich belachelijk maakt met trots verwijt (welk mens is wel perfect?).
Nu ben ik heel blij dat ik hem blijkbaar nooit op de bus heb gedaan.
Maar vraag me af wat er toen echt gewonnen heeft ; trots, rede, of gewoon schaamte?
c
Geen opmerkingen:
Een reactie posten