Hand en tand verdomme het
De Tijd!
Verbijsterd en waakzaam acht ik de mijne niet zijnde
Niet meetbaar en zeker niet werkbaar.
Ze gaat staat waar het haar blieft.
Zo geniepig verstoord ze mijn rust
Zo geniepig verstopt ze zich
Ik draag een horloge als een mogelijk portaal
maar het mag niet baten
Ik loop haar achterna
of ben er al voorbij
De Tijd
ze is er niet voor mij...
carelain
vrijdag 15 september 2017
zaterdag 5 november 2016
De ja vous
Daar zit het weer op mn bank; in mijn badjas, sloffen en mijn laptop, into concpiracy shizzle. Alleen dit x is het 23 en ik niet
O ja, 3 x is scheepsrecht...
vrijdag 13 mei 2016
Jijj bent het maar...
Grotendeels genoten, het jongere bloed, bevroed ik hier mijn knoop. Het had zich al doen luisteren toen ik de zaken injecteerde met mijn kwaad gemoed. Doch zo dat ik mijn spel in mijn spiegel kan spelen zonder rare gevoelens en altijd met de koningin op de juiste plek. Maar de schaaktafel staat op stront vermoed ik. want het stinkt...Ben ik hier om schoon te maken? Mijn beschadigde en getraumatiseerde genen protesteren maar ik volg gedwee het spel in de spiegel als ware het loutering van die zee waar mijn voorouders onrustig woelen in hun vreselijke dood.
Carelain
zondag 10 januari 2016
maandag 13 juli 2015
Bar op maandag
Ze geeft een vuurtje met n blik alsof ze wordt lastig gevallen. Jeeezis al zo oud. Maar de bar is als vanouds. Verschil is dat ik me niet meer d awkard zwarte voel 20 jaar later. Niet op links of rechts.
Hij is blij dat ze er is.
We zijn er altijd wel eens.
dinsdag 23 juni 2015
donderdag 21 mei 2015
zondag 23 november 2014
dinsdag 25 september 2012
dinsdag 28 augustus 2012
donderdag 23 augustus 2012
bussy stress city
You'll be there cos in you I trust.
And what I didn't see is that you collor me; forgive me for I plead for your empathy on me.
Observe the well I dwell; wanting the treu drop I'll have to bear I drop a lot.
Here we are I am hiding
carelain
woensdag 25 april 2012
dinsdag 24 april 2012
Welig
Zomers zondig ik de wereld rond, in gedachte maar toch een fijne vorm van zijn.
Dan gooi ik dat sleutelgaatje waar ik door waarneem willekeurig in het rond, altans dat wil ik dan vermoeden. Loom laat ik dan de beelden en gebeurtenissen passeren zonder ze te willen begrijpen dan mag het me bevangen, mijn wild verlangen om rustig te zijn; De bolderkar aan de rand van het weiland, de snoepwikkel op de hoek van mijn bureau, de leugen nog steeds in dat doosje, de luidruchtige buren op rechts, de hondenpoep van het hondenbezittersleger die ooit deze stad bezaten maar nu sluimerend terug trekken. Het geluid dat je maakt als je ongewild aan je moeder denkt, de stemmen uit de TV die vooral op de bassen drijven, het horlogebandje achter de kachel... Is dat romantiek? De vraag is nu hoeveel schrijffouten u heeft ontdekt? Laat dat niet uw romantisch kookpunt zijn! Het is lente.
carelain
Dan gooi ik dat sleutelgaatje waar ik door waarneem willekeurig in het rond, altans dat wil ik dan vermoeden. Loom laat ik dan de beelden en gebeurtenissen passeren zonder ze te willen begrijpen dan mag het me bevangen, mijn wild verlangen om rustig te zijn; De bolderkar aan de rand van het weiland, de snoepwikkel op de hoek van mijn bureau, de leugen nog steeds in dat doosje, de luidruchtige buren op rechts, de hondenpoep van het hondenbezittersleger die ooit deze stad bezaten maar nu sluimerend terug trekken. Het geluid dat je maakt als je ongewild aan je moeder denkt, de stemmen uit de TV die vooral op de bassen drijven, het horlogebandje achter de kachel... Is dat romantiek? De vraag is nu hoeveel schrijffouten u heeft ontdekt? Laat dat niet uw romantisch kookpunt zijn! Het is lente.
vrijdag 2 maart 2012
maandag 31 oktober 2011
Het is u niet aan te zien, de dagelijkse nood of waar het u om het even is.
Ik daarentegen vind het maar zozo, dat draadje los. Zo als het u maakt, smaakt het mij dus niet!
Maar het geeft u niet of niets. Ik schrander als de lichte bocht in mijn houding kleurt uw dagen schijn. En ja fijn vindt u mijn weerzin.
Haal maar op die naadloze noodzaak dus. Zuig maar leeg die bodemloze put van ergenis.
Het is mij niet om het even, maar ik noem het ook geen leven.
carelain
Ik daarentegen vind het maar zozo, dat draadje los. Zo als het u maakt, smaakt het mij dus niet!
Maar het geeft u niet of niets. Ik schrander als de lichte bocht in mijn houding kleurt uw dagen schijn. En ja fijn vindt u mijn weerzin.
Haal maar op die naadloze noodzaak dus. Zuig maar leeg die bodemloze put van ergenis.
Het is mij niet om het even, maar ik noem het ook geen leven.
carelain
donderdag 19 mei 2011
woensdag 2 februari 2011
woensdag 26 januari 2011
zaterdag 22 januari 2011
woensdag 19 januari 2011
maandag 17 januari 2011
zaterdag 11 september 2010
zondag 18 juli 2010
donderdag 17 juni 2010
maandag 26 april 2010
Ik ben zwart als de liefde
niet jong en geen nachtegaal
maar alles is volledig als een bloem
ik wens zonder lust
Dan ontwaak ik
in een veld viooltjes
en met mij
helderheid des daags
zing ik een vergeten lied
met de sereniteit des nachts
dan zeg ik Narsissus
en een geest verschijnt
met mijn gezicht
verduisterd het gras
met de helderheid van jouw krullen
Vrije vertaling van 'da Dansa di Narcís' van P.P. Passolini
uit het 'spaans'! haha!
carelain
origineel:
Io son nero di amore,
né fanciullo né usignolo,
tutto intero come un fiore,
desidero senza desiderio.
Mi sono alzato tra le viole,
mentre albeggiava,
cantando un canto dimenticato
nella notte uguale.
Mi son detto: «Narciso!»,
e uno spirito col mio viso
oscurava l’erba
al chiarore dei suoi ricci.
La danza di Narciso
di Pier Paolo Pasolini (1922—1975)
Dansa di Narcìs (Suite Furlana II, Danze)
niet jong en geen nachtegaal
maar alles is volledig als een bloem
ik wens zonder lust
Dan ontwaak ik
in een veld viooltjes
en met mij
helderheid des daags
zing ik een vergeten lied
met de sereniteit des nachts
dan zeg ik Narsissus
en een geest verschijnt
met mijn gezicht
verduisterd het gras
met de helderheid van jouw krullen
Vrije vertaling van 'da Dansa di Narcís' van P.P. Passolini
uit het 'spaans'! haha!
carelain
origineel:
Io son nero di amore,
né fanciullo né usignolo,
tutto intero come un fiore,
desidero senza desiderio.
Mi sono alzato tra le viole,
mentre albeggiava,
cantando un canto dimenticato
nella notte uguale.
Mi son detto: «Narciso!»,
e uno spirito col mio viso
oscurava l’erba
al chiarore dei suoi ricci.
La danza di Narciso
di Pier Paolo Pasolini (1922—1975)
Dansa di Narcìs (Suite Furlana II, Danze)
ze lopen in de dag
Ze lopen dagelijks aan mij voorbij
zwaaien met handen en niet naar mij
oeverloze liederen scanderen zij
over weergaloze maakbaarheden
het is de brei van veelheid
die onze achting schaadt
en de regel is genoteerd begrepen of niet...
carelain
zwaaien met handen en niet naar mij
oeverloze liederen scanderen zij
over weergaloze maakbaarheden
het is de brei van veelheid
die onze achting schaadt
en de regel is genoteerd begrepen of niet...
carelain
donderdag 22 april 2010
16.9.09
Het priemt een maatje teveel,
maar ach, het mag daar waar ook hoofddoekjes een modegril zijn.
Toch proberen niet te kijken naar die bobbels teveel:
zouden er ook mannen zijn die daar opgewonden van worden?
Waar houdt dit mens zich mee bezig? wachtend op een station, in de trein, metro, op de pond bij de huisarts, aan het schoolplein...
fijn, lekker niet met 's werelds echte problematiek?
cares
Het priemt een maatje teveel,
maar ach, het mag daar waar ook hoofddoekjes een modegril zijn.
Toch proberen niet te kijken naar die bobbels teveel:
zouden er ook mannen zijn die daar opgewonden van worden?
Waar houdt dit mens zich mee bezig? wachtend op een station, in de trein, metro, op de pond bij de huisarts, aan het schoolplein...
fijn, lekker niet met 's werelds echte problematiek?
cares
23.9.09
Op het strand lag een boek maar het was zoek tussen de woorden.
Het verhaal was er maar de lijn lag er als een bekoorlijke vrouw bij.
Zij smachtend naar veraad, hij als een lustig paard.
Helaas en gelukkig was het een boek van veel omhaal maar weinig woorden.
Dus al na een tiental pagina's vergeten...
Misschien dook het nog eens op een oud boodschappenlijstje in de oud-papiermand.
Op het strand lag een boek maar het was zoek tussen de woorden.
Het verhaal was er maar de lijn lag er als een bekoorlijke vrouw bij.
Zij smachtend naar veraad, hij als een lustig paard.
Helaas en gelukkig was het een boek van veel omhaal maar weinig woorden.
Dus al na een tiental pagina's vergeten...
Misschien dook het nog eens op een oud boodschappenlijstje in de oud-papiermand.
eigenlijk 23.10.09
oude brieven
Ik vond eens een brief in een koffer. Een hele mooie donkerblauwe piloten koffer uit de jaren 50.
De koffer zat vol met brieven foto's, agenda's kwartvolle dagboekjes en ander sentimenteel prularia.
De brief die ik er uit viste was er een aan een ex. Vol verwijt verpakt in zo mogelijk complexe zinnen. hele betuigingen die mijn waarde moesten redden maar het 'zelf' tegensprak. Een zelf dat verdrietig of boos was verlaten of vernederd.
Een ‘zelf’ dat eigenlijk stampvoetend 'jamaaaaaaar' roept. In een brief die al die emoties niet wil toelaten en zich belachelijk maakt met trots verwijt (welk mens is wel perfect?).
Nu ben ik heel blij dat ik hem blijkbaar nooit op de bus heb gedaan.
Maar vraag me af wat er toen echt gewonnen heeft ; trots, rede, of gewoon schaamte?
c
Ik vond eens een brief in een koffer. Een hele mooie donkerblauwe piloten koffer uit de jaren 50.
De koffer zat vol met brieven foto's, agenda's kwartvolle dagboekjes en ander sentimenteel prularia.
De brief die ik er uit viste was er een aan een ex. Vol verwijt verpakt in zo mogelijk complexe zinnen. hele betuigingen die mijn waarde moesten redden maar het 'zelf' tegensprak. Een zelf dat verdrietig of boos was verlaten of vernederd.
Een ‘zelf’ dat eigenlijk stampvoetend 'jamaaaaaaar' roept. In een brief die al die emoties niet wil toelaten en zich belachelijk maakt met trots verwijt (welk mens is wel perfect?).
Nu ben ik heel blij dat ik hem blijkbaar nooit op de bus heb gedaan.
Maar vraag me af wat er toen echt gewonnen heeft ; trots, rede, of gewoon schaamte?
c
eigenlijk 28.10.09
dagindeling zoveel nummer tig
Wekker slumberen, na zoveelste, manlief schoppen voor koffie.
Water willen drinken om mijn ogen open te krijgen (uitgedroogd).
In kinderklerenkast staren.
koffie ruiken, iets uit klerenkast grijpen.
Kinderen in mijn bed leggen, ernaast kruipen voor warmte.
Net doen of ik kinderen niet wakker krijg terwijl ik de traptreden op bepaalde manier hoor kraken.
Zie koffie; wil water.
Neem onwillig dwangmatige slok koffie, trek luiers los,
enfin, zet computer aan,.............
computer staat aan,.
...............
computer staat aan, nog maar s koffie zetten of zo.
Tja helemaal niet net zo grappig dus...
Maar de middag volgt.
Wekker slumberen, na zoveelste, manlief schoppen voor koffie.
Water willen drinken om mijn ogen open te krijgen (uitgedroogd).
In kinderklerenkast staren.
koffie ruiken, iets uit klerenkast grijpen.
Kinderen in mijn bed leggen, ernaast kruipen voor warmte.
Net doen of ik kinderen niet wakker krijg terwijl ik de traptreden op bepaalde manier hoor kraken.
Zie koffie; wil water.
Neem onwillig dwangmatige slok koffie, trek luiers los,
enfin, zet computer aan,.............
computer staat aan,.
...............
computer staat aan, nog maar s koffie zetten of zo.
Tja helemaal niet net zo grappig dus...
Maar de middag volgt.
woensdag 17 maart 2010
zaterdag 12 september 2009
vrijdag 10 juli 2009
Op de top van een berg,
staat een huis van schrooterige planken.
Daarbinnen zitten hongerige kinderen om de rijstpot;
de een bewaakt, de ander doet net alsof ze weer een ander haar huiswerk maakt, iemand verteld een dik verhaal. een ander schept op.
Ze zijn nog met zijn dertienen. Twee zijn er overleden, de oudste is al het huis uit en er zit er een zoveelste in de buik van Ma die de kost verdient als wasvrouw.
Pa is bij een vrouw, morgen vind hij een schorpioen in zijn schoen.
Kan dit ooit echt zijn gebeurt..?
www.carelain.nl
staat een huis van schrooterige planken.
Daarbinnen zitten hongerige kinderen om de rijstpot;
de een bewaakt, de ander doet net alsof ze weer een ander haar huiswerk maakt, iemand verteld een dik verhaal. een ander schept op.
Ze zijn nog met zijn dertienen. Twee zijn er overleden, de oudste is al het huis uit en er zit er een zoveelste in de buik van Ma die de kost verdient als wasvrouw.
Pa is bij een vrouw, morgen vind hij een schorpioen in zijn schoen.
Kan dit ooit echt zijn gebeurt..?
www.carelain.nl
dinsdag 16 juni 2009
Mijn oudste heeft zijn eerste basisschoolvriendje.
En we waren uitgenodigd om te komen spelen.
Natuurlijk;
Kast van een huis, een huis van een speelgoedkast, aan de rand van de stad daar waar kinderen zo naar buiten kunnen hollen, heerlijke tuin, etc.
Probeerde maar meteen duidelijk te maken dat wij het niet zo breed hadden letterlijk en figuurlijk, gaf als rede daarvoor dat ik kunstnaar was...ehh ben.
Zij; "...Het is moeilijk als je nog niet established bent."
Zij hoeft niet te werken, hij mag wat minder...
Toen kwam het moment van afscheid en mijn liefste roept;" volgende keer bij mij!" En wij allebij:" Nou....."
Thuis vindt manlief me zwak...
ik ook
www.carelain.nl
schoonmoe:
Ik belde om zoonlief geluk te wensen!
Hij moet morgen soliciteren toch? Spannend hoor.
En dat met die crisis, dat zou mooi zijn.
Zeg ik was laatst bij dat kantoortje van jullie,
Maar dat ziet er niet uit hoor zo van de buitenkant.
Helemaal niet duidelijk dat jullie iets met kunst doen.
Je ziet wat foto's van jou en een raar behang, lijkt meer of er gewoon iemand woont.
En waarom doen jullie niet mee met de atellierroute?
Luister nou maar naar mijn tips dan wordt het misschien nog wat met jou.
Nee donderdag kan ik niet opppassen maar vrijdag zal ik noteren,
nou, slaap lekker heh,
Dahag,
Daar gaat ie dan een digitaal dagboek...
Zo eentje die je kunt wissen hoop ik dan,
maar ik heb nog steeds die oude in dat koffertje niet verbrand,
Ach, leuk voor later en je leert er een hoop van.
Maar wat durf ik hier nu te melden?
Het is toch online. Je weet maar nooit, dus ik hou het bij de dagelijkse dingen;
Om het maar niet te hebben over mijn relatiepsycholoog of teleurstellingen en hoop,
Abonneren op:
Posts (Atom)