Het is u niet aan te zien, de dagelijkse nood of waar het u om het even is.
Ik daarentegen vind het maar zozo, dat draadje los. Zo als het u maakt, smaakt het mij dus niet!

Maar het geeft u niet of niets. Ik schrander als de lichte bocht in mijn houding kleurt uw dagen schijn. En ja fijn vindt u mijn weerzin.

Haal maar op die naadloze noodzaak dus. Zuig maar leeg die bodemloze put van ergenis.
Het is mij niet om het even, maar ik noem het ook geen leven.

carelain